Actueel
Heemkundekring "De Kleine Meijerij"
Heemkundekring "De Kleine Meijerij"

Esch ijvert voor beeld voor Zusters van de Goddelijke Verlosser

Het initiatief van een aantal inwoners van Esch om een herdenkingsbeeld te maken voor de Zusters van de Goddelijke Verlosser is opgepakt door het Platform Esch’ Perspectief (PEP). De dorpelingen willen dit eerbetoon realiseren omdat de deze ‘Zwarte Zusters’ zestig jaar lang onder meer zieken- en ouderenzorg en kleuteronderwijs in Esch hebben opgezet en uitgevoerd. Hun betekenis voor het dorp is daarmee groot. 
PEP heeft een werkgroep ingesteld die geld voor het beeld bijeen moet krijgen; er is minimaal 20.000 euro nodig, vertelt voorzitter Theo van Dooren. Hij hoopt dat het herdenkingsbeeld rond 9 september dit jaar onthuld kan worden, want op die dag vorig jaar werd de stichtster van de congregatie zalig verklaard. De locatie hebben ze al op het oog: de hoek van de Dorpsstraat en Het Nieuwland, vlakbij de plek waar vroeger huize Sint Jozef van de zusters stond. 

Soeurs du Très Saint Sauveur 

   1967 esch zusters goddelijke verlosser20180720 15523514 40    De kloosterorganisatie Zusters van de Goddelijke Verlosser is     gesticht in 1849 in Niederbronn-les-Bains in de Franse Elzas,
  door Elisabeth Eppinger (1814-1867).
  De congregatie breidde zich uit over Duitsland, Frankrijk, met     dochtervestigingen in Wenen en Boedapest.
  Volgens documentatie van het Brabants Historisch Informatie     Centrum (BHIC)  verzocht ‘begin jaren twintig een priester van
  het bisdom Haarlem de provinciaal overste van Beieren om         zusters, van wie de eerste vier zusters in 1923 naar           
 Beverwijk kwamen. 
   

Drie huizen in Esch
In 1936 vestigden de zusters Filii divini Salvatoris of Soeurs du Très Saint Sauveur  zich in Esch, waarna ze ook wel de Zusters van de Allerheiligste Verlosser (Esch) genoemd werden.’
De zusters kwamen op verzoek van de toenmalige pastoor Van Duuren naar Esch, omdat er te weinig zorg voor zieken en ouderen was. Hij plaatste een oproep in de Volkskrant waarin hij bijstand van een congregatie verzocht. Vier zusters van de congregatie boden zich daarop aan. 
In Esch heeft de congregatie drie huizen gehad: huize Sint Jozef, klooster Bethanië en een huis aan de Dorpsstraat.  Behalve een bejaardenhuis, verzorgden ze ook kleuteronderwijs en wijk- en kraamverpleging. In 2008 vertrokken de laatste twee zusters van deze congregatie uit Esch.  
Buiten Noord-Brabant waren er kloosters in Aerdenhout, Anna-Paulowna, Beverwijk, De Cocksdorp, Den Burg, Den Haag, Heemskerk, Uitgeest en ’t Zand. De congregatie is nog actief in Argentinië, Angola, Duitsland, Frankrijk, India, Kameroen en Oostenrijk en telt wereldwijd zo’n 2.000 leden.

Bijdrage
Wie een bijdrage wil leveren aan het beeld, kan contact opnemen met Theo van Dooren, Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. Donaties storten kan op het banknummer van Heemkundekring De Kleine Meijerij IBAN  NL 48 RABO 0138 9802 09 t.b.v. Zwarte Zusters Esch. Op de door Van Dooren gemaakte website ‘De canon van Esch’ is meer informatie te vinden over de Zusters van de Goddelijke Verlosser. 

Lezing over Motteburchten
Wist u dat Oisterwijk een motteburcht heeft gehad?
 

Wilt u er meer over weten?
Heemkundekring De Kleine Meijerij heeft kastelenkenner Bas Aarts uitgenodigd om op donderdag 23 mei in de Voorhof, Kerkstraat 64 te Oisterwijk, om 20.00 uur een lezing over motteburchten te komen geven.
In Oisterwijk herinnert de naam Terburght nog aan de voormalige motteburcht.'Motte' komt van mota, kluit turf of aarde. De motte-burcht (of het mottekasteel) kenmerkt zich als kasteeltype door de hoofdburcht in de vorm van een geheel of gedeeltelijk kunstmatige heuvel (de motte) met een opbouw in hout of steen en de naastliggende voorburcht met woon en/of dienstgebouwen in hout of steen. Het geheel of beide elementen apart zijn in de regel omgracht. De hoogte van de motte kan variëren van enkele meters tot ruim 20 m. De motte-burcht als kasteeltype komt in geheel West-Europa voor, zowel in het laagland als in heuvelachtig terrein. De vroegste mottes dateren uit de 10de eeuw. In de loop van de 13de eeuw worden de meeste mottes verlaten of omgebouwd tot een meer modern kasteeltype. De mottes in Nederland geven een goed beeld van het verschijnsel in al zijn facetten en van de huidige stand van zaken in het Europees onderzoek. De oudste dateren van omstreeks 1000. (Montferland, Mergelpe, Leiden, Westkerke). Verschillende mottes blijken verstopt te zitten in een latere ombouw (Heeswijk, Batenburg, Bergh, Waardenburg). De zogenaamde 'vliedbergen' in Zeeland zijn in de regel verlaten mottes.

Drs Bas Aarts studeerde geschiedenis in Tilburg en Nijmegen en was van 1971 tot 2011 werkzaam als docent geschiedenis in Eindhoven. Daarnaast heeft hij vele publicaties op zijn naam staan op regionaal-historisch en castellologisch gebied. Verder is hij onder meer
Redacteur van Het Brabants Kasteel,voorzitter van de Vereniging Vrienden van Brabantse Kastelen en lid van de Nederlandse Kastelenstudiegroep en Aedificium forte.

Toegang voor de leden is gratis. Niet-leden vragen wij een bijdrage van € 4,00 per persoon.

 

Gemeenschapsarcheologie in Het Groene Woud.
Op ontdekkingsreis in eigen dorp, in Esch!
Altijd al archeoloog willen worden? Wie doet er mee?

  Careimage001      

Heemkundekring De Kleine Meijerij heeft zich aangemeld om met Esch mee te doen.
Lees hieronder wat de bedoeling is. Nadere informatie volgt.

Op vrijdag 1 februari j.l. is het project: Community Archaeology Rural Excavations (CARE) van de Universiteit van Amsterdam van start gegaan.
Samen met de bewoners van enkele dorpen in het Groene Woud o.a. Best (Aarle) Liempde, Woensel, Boxtel gaan we op zoek naar onze geschiedenis.
Natuurlijk is over Esch al veel bekend vanwege de Romeinse vondsten. Toch zijn er nog genoeg vragen voor nader onderzoek.
In een gemeenschappelijk archeologisch onderzoek zullen we een reeks kleine proefputjes graven op verschillende locaties in en om het dorp.
Aan de hand van het vondst materiaal dat wordt verzameld, kunnen we ons een eerste beeld vormen van de plaats en omvang van bewoning op verschillende momenten in de tijd.
De eenvoud van de methodiek maakt het mogelijk dat iedereen mee kan doen, jong en oud, in het dorp of zelfs vanuit de achtertuin. Deskundige archeologen zullen dit proces begeleiden en uiteindelijk samenbrengen tot een nieuw verhaal.
Het onderzoek in Het Groene Woud staat niet op zichzelf, maar maakt deel uit van een internationaal programma met partners in Engeland, Tsjechië, Polen en Nederland.. Daarmee zullen we niet alleen nieuwe dinge leren over de geschiedenis van het eigen dorp, maar ook horen over ontdekkingen van gemeenschappen over de grens.
Altijd al een archeoloog willen zijn? Of benieuwd wat er in je achtertuin onder de grond zit? Kun je graven, wassen, tekenen, fotograferen koffie zetten of ons aanmoedigen? En heb je zin om mee te gaan op ontdekkingsreis?

Zie ook de website van CARE  https://gemeenschapsarcheologie.nl/ of  Facebook: www.facebook.com/CARE.netherlands 

Heb je interesse? Mail Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. of bel 06-15131107.

De Kleine Meijerij ondersteunt het manifest 'Brabants Landelijk Erfgoed'

Erfgoedorganisatie Brabants Heem heeft informateur mevrouw Huijbregts-Schiedon  het manifest ‘Brabants Landelijk Erfgoed’ aangeboden. Mevrouw Huijbregts leidt de gesprekken over de vorming van een nieuw College van Gedeputeerde Staten in de provincie.  Het Manifest is opgesteld door acht organisaties die in Brabant op het gebied van erfgoed actief zijn. Het is een oproep om meer aandacht te schenken aan het landelijk erfgoed. Zonder nadere maatregelen zal veel waardevol erfgoed verdwijnen.

Oproep
Het Brabants erfgoed wordt bedreigd. Dat geldt met name voor het landelijk erfgoed: boerderijen, molens, buitenplaatsen, landgoederen en het landschap in het algemeen. De ondertekenaars van het manifest roepen de provinciale beleidsmakers op om de verdere aantasting van het Brabants landelijk erfgoed te voorkomen. Zij hebben daarvoor vier concrete actiepunten: van het bewustmaken van de waarde van het erfgoed tot maatregelen op het gebied van planning en bescherming. Onze heemkundekring ondersteunt dit initiatief van Brabants Heem van harte en hoopt dat velen kennis nemen van dit manifest.

Brabants Erfgoed
Het manifest wijst op het belang van bewustwording van de rijke Brabantse geschiedenis. En Brabant is meer dan Noord-Brabant: van Zoutleeuw tot Zevenbergen en van Nijvel tot Den Bosch. Die rijke  geschiedenis is terug te zien in het erfgoed dat nog aanwezig is.  Het Brabants erfgoed is niet alleen in steden – zoals Den Bosch en Breda – aanwezig, maar ook in het landelijk gebied. Als het landelijk erfgoed te weinig erkend wordt, dreigt dat te verdwijnen: er wordt een weg aangelegd door een traditioneel cultuurlandschap of een loods gebouwd vlak naast een molen. Soms is dat onvermijdelijk, maar meestal zijn er andere oplossingen mogelijk die de aantasting van het erfgoed voorkomen. Een beleid dat duidelijk daarop gericht is, zal dus de welvaart en het welzijn in onze provincie ten goede komen.

De ondertekenaars van het manifest zijn: Brabants Heem,  De MolenStichting Noord-Brabant, Erfgoedvereniging Bond Heemschut Brabant, Monumentenhuis Brabant, Stichting de Brabantse Boerderij, Stichting het Noordbrabants Landschap, Stichting Vrienden van Brabantse Landgoederen en Werkgroep Immaterieel Erfgoed Brabant  

Het manifest doorbladeren? Klik hier

Voor het manifest in pdf, klik op: Manifest Brabants landelijk Erfgoed

Lezing 'Als stenen konden spreken Rotterdam-Oisterwijk 1940-1945'
Lezing van Bob Keasberry op maandag 1 april 2019 om 20.30 uur in “De Voorhof“, het ontmoetingscentrum van de Protestantse Gemeente, Kerkstraat 64 in Oisterwijk

puin IMG 3195 600  

Onder meer rond het Goorven vinden we nu op de wandelpaden noch her
en der stukken steen als restanten van het puin dat zo’n 75 jaar geleden
vanuit Rotterdam in Oisterwijk terecht kwam.
Deze kapotte stenen waren en zijn de stille getuigen van het zware Duitse
bombardement dat aan het begin van de Tweede Wereldoorlog,
op 14 mei 1940, het historische stadshart van Rotterdam verwoestte.
Een deel van dit Rotterdamse puin werd in 1943 namelijk op last van
de Duitsers afgevoerd naar Oisterwijk. Zij gebruikten het voor de
verharding van de bospaden die leidden naar de munitieopslag in de
bossen nabij het Goorven, Boshuis Venkraai en De Hondsberg.   

Aan de hand van foto’s en andere afbeeldingen vertelt stadsgids Bob Keasberry beknopt het verhaal van deze bijzondere relatie tussen Rotterdam en Oisterwijk. De Tweede Wereldoorlog in Oisterwijk was weliswaar minder dramatisch dan in Rotterdam, maar het venijn zat bij Oisterwijk in de staart, in de weken vóór de bevrijding. Zoals het laten ontsporen van een locomotief bij het Haarens Broek als verzetsdaad op 5 september 1944, de ontploffing van de munitietrein ruim een week later op 16 september, veroorzaakt door Britse bommenwerpers en het opblazen van bruggen door de Duitsers in oktober van dat jaar.

Keasberry schreef er een boek over. Daarin heeft hij ook twee wandelingen opgenomen. Een in Oisterwijk langs oorlogsmonumenten en oorlogsgraven en over de puinverharde paden rond het Goorven. De andere in Rotterdam langs de brandgrens van de verwoeste stad. De wandelingen bieden, naast ruimte voor het herdenken van de slachtoffers, ook gelegenheid om aan de toekomst te denken en stil te staan bij de hedendaagse verworvenheden in een omgeving waarin toen en nu elkaar op een bijzondere wijze ontmoeten. Het boek 'Als stenen konden spreken', uitgegeven door de Stichting Het Kwartier van Oisterwijk, is na afloop van de lezing ook in de zaal te koop, deze avond voor € 5,00.

De toegang voor leden is gratis. Niet-leden vragen wij een bijdrage van € 4,00 per persoon.

Bezoekadres Heemcentrum

Spoorlaan 70
5061 HC Oisterwijk
Tel: 013 528 59 96

Openingstijden Heemcentrum


iedere vrijdagmiddag
13.30 tot 16.00 uur

Openingstijden Bibliotheek



woensdag : 09.00 tot 12.00 uur
vrijdag     : 13.30 tot 16.00 uur